Jesienne przeziębienia są uciążliwe dla wszystkich. Katar, zatkany nos, obniżona odporność, to pierwsze objawy przeziębienia, które często prowadzi do poważniejszych chorób i dolegliwości a co gorsza, uniemożliwia normalne funkcjonowanie.
Przed nadejściem zimowych chłodów ważne jest by wzmacniać naszą odporność a gdy już dopadnie nas przeziębienie, warto skorzystać z naturalnych metod w walce z chorobą. Do tego celu niezastąpiony jest naturalny miód. Poniżej prezentujemy kilka przepisów na sprawdzone i łatwe w przygotowaniu mikstury, które pomogą nam pokonać przeziębienie.
Miód pomoże w walce z kaszlem, bólem gardła i gorączką. Aby uporać się z kaszlem przygotowujemy szklankę miodu i dużą cebulę. Cebulę obieramy, trzemy na tarce i mieszamy z miodem. Miksturę zostawiamy na noc, żeby się dobrze przegryzła a następnie przeciskamy przez gazę. Uzyskany syrop pijemy trzy razy dziennie, łyżeczkę po posiłku.
Na ból gardła idealnie sprawdzi się szałwia lekarska. Zaparzoną studzimy, a miód używamy do tego, by ją posłodzić. Szałwią płuczemy gardło.
Aby wzmocnić nasz organizm warto pić miód z pokrzywą. Pół kilo miodu mieszamy z 50 g soku z pokrzywy; pijemy trzy razy dziennie w czasie infekcji i tydzień po niej.
Na koniec ostatni i chyba najczęściej wybierany przez nas przepis: mieszanka mleka, miodu i masła. Do ciepłego (ale nie gorącego) mleka dodajemy łyżkę masła i łyżkę miodu. Napój nawilża, natłuszcza błony śluzowe gardła i działa dezynfekująco.
Mamy nadzieję, że nasze domowe sposoby walki z przeziębieniem okażą się skuteczne. Polecamy łączenie ich z gorącą kąpielą, noszeniem ciepłych skarpet i rozgrzewaniem organizmu.
Tag: miody Strona 2 z 3
Alergicy walcząc z przykrymi dolegliwościami, które ich dotykają w zetknięciu z pewnymi alergenami muszą rezygnować z wielu przyjemności. Bardzo często z przyjmowanych pokarmów trzeba wykluczyć te, które mogą spowodować nasilenie objawów alergii.
Jeśli chodzi o miód naturalny, często się mówi, by alergicy go unikali. Prawda wygląda jednak inaczej. To, czy alergik może spożywać miód i czy on mu zaszkodzi to kwestia indywidualna. Często zdarza się, że miód wielokwiatowy może okazać się swego rodzaju naturalną szczepionką przeciw alergii, jeśli spożywany jest regularnie przez kilka miesięcy przed wystąpieniem sezonowych dolegliwości. Miód będący stałym elementem w naszej diecie może również zapobiec różnym alergiom, które obecnie pojawiają się coraz częściej.
Jeśli chcemy zastosować miód jako środek odczulający należy pamiętać o tym, że najbardziej różnorodny w składzie jest miód wielokwiatowy. By leczenie przynosiło jakiekolwiek efekty ważne jest, aby miód pochodził z bliskiego rejonu, w którym mieszka alergik, najlepiej do około 10 kilometrowego promienia. Oczywiście jeśli jest taka możliwość, może to być również miód z jeszcze bliższej okolicy.
Oczywiście jak z każdym produktem, również miód może nam zaszkodzić. Niewątpliwie, osoby wrażliwe na pszczoły i na wszystko, co jest z nimi związane, powinny być bardzo ostrożne. Niestety żaden lekarz nie zagwarantuje, ze przyjmowanie miodu będzie w stu procentach bezpieczne lub nie. Wszelkie próby wprowadzania miodu do menu alergika powinny odbywać się pod okiem lekarza. Jeśli istnieje chociażby małe prawdopodobieństwo, że wywoła on niepożądane skutki, lepiej i bezpieczniej będzie wykluczyć go z diety. Przede wszystkim, jeśli chcemy wprowadzać go do naszych posiłków pamiętajmy, by robić to z małymi ilościami tego produktu i przy okazji obserwować reakcję naszego ciała. Wszelkie niepokojące objawy, na przykład świąd, ból brzucha czy biegunka mogą być sygnałem, że jednak miód będzie trzeba wykluczyć z naszej diety.
Pamiętajmy, że nasze zdrowie nie jest warte do wykonywania samodzielnych eksperymentów, które mogą mu zaszkodzić, dlatego najbezpieczniej skonsultować się przed podjęciem takich działań z alergologiem.
Najliczniejszą grupę związków występujących w miodzie stanowią węglowodany (średnio 77%). Przeważają cukry proste. Przeciętna zawartość glukozy wynosi 30%, a fruktozy 38%. Sacharoza występuje w miodach odmianowych w granicach od 0,8% (miód gryczany i wrzosowy) do 7,7% (miód akacjowy). Średnio występuje ona w ilości 1,3%. Z dwucukrów redukujących w największej ilości spotykana jest maltoza (do 5,4%), a z trójcukrów melecytoza, występująca wyłącznie w miodach spadziowych (do 28%). Ponadto w różnych typach i odmianach miodu stwierdzono niewielkie ilości 22 innych cukrów (m.in. trehalozy, izomaltozy, melibiozy i gencjobiozy).
Ważną grupę związków pochodzących z nektaru lub spadzi stanowią kwasy organiczne (0,05-1,2%), które w zasadniczy sposób kształtują smak miodu. W największej ilości występują kwasy: glukonowy, jabłkowy i cytrynowy. Z innych kwasów wymienić należy: mlekowy, bursztynowy, winowy, szczawiowy, masłowy, propionowy, mrówkowy i octowy. Ponadto w miodzie spotyka się 15 innych kwasów, w tym benzoesowy i pirogronowy.
Zawartość białka nie przekracza zwykle 0,5%. Są to głównie albuminy i globuliny, będące składnikami wydzieliny gruczołów gardzielowych pszczół. Miód zawiera także niewielkie ilości wolnych aminokwasów (średnio 0,03%).
Olejki eteryczne pochodzenia kwiatowego, decydują o smaku, składają się na nie m.in. wyższe alkohole alifatyczne, aldehydy, ketony, estry i związki polifenolowe.
Do istotnych związków azotowych występujących w miodzie należą enzymy. Pochodzą one głównie z wydzieliny gruczołów ślinowych pszczół. Do najważniejszych należy zaliczyć:
► inwertazę,
► amylazy: alfa-amylaza i beta-amylaza (enzymy te zwane też są diastazami),
► oksydazę glukozy
W miodzie stwierdzono również występowanie kilkunastu innych enzymów, w tym lizozymu.
Miód zawiera niewielką ilość witamin. Zależy to głównie od obecności pyłku kwiatowego i mleczka pszczelego. W miodzie występują zazwyczaj witaminy z grupy B w tym B1, B2, B6, C, A, kwas foliowy, kwas nikotynowy i kwas pantotenowy.
W miodzie znajduje się najwięcej potasu (do 4 mg/g), fosforu, magnezu i wapnia. W nieco mniejszej ilości występuje żelazo, krzem, siarka, miedź, fluor, cynk i mangan. Spośród innych ważnych biopierwiastków miód zawiera: kobalt, molibden, chrom i jod.
Skład chemiczny miodów:
– węglowodany (głównie fruktoza i glukoza) – ok. 80%,
– kwasy organiczne (głównie glukonowy, jabłkowy i cytrynowy),
– olejki eteryczne pochodzenia kwiatowego, decydują o smaku, składają się na nie m.in. wyższe
alkohole alifatyczne, aldehydy, ketony, estry i związki polifenolowe,
– barwniki – m.in. ß-karoten, karotenoidy, ksantofil.
– enzymy,
– mikroelementy takie jak: mangan,, chlor, magnez , potas, fosfor, wapń, żelazo, kobalt i inne,
– witaminy: B1, B2, B6, B12,
– kwasy: foliowy, pantotenowy, biotynę.
Miód na przeziębienie jest coraz częściej stosowany. Nadchodzą czasy kiedy to staramy się unikać leczenia antybiotykami i wracamy do naturalnych metod. Miód ma właściwości bakteriobójcze i działa również na drobnoustroje odporne na antybiotyki. Właśnie dlatego świetnie się sprawdza na początku infekcji. Co może wydawać się dziwne, unikajmy picia miodu z mlekiem, ponieważ mleko to idealna pożywka dla rozwijających się drobnoustrojów. Kiedy czujemy, że zaczyna nas brać przeziębienie, zapomnijmy o nabiale tj. mleku, jogurcie czy kefirze. Miód na przeziębienie najlepiej łączyć z herbatą. A najlepszy miód na przeziębienie to miód lipowy, działa antybakteryjnie i ma właściwości wykrztuśne i ma łagodny smak. Jeżeli boli Ciebie gardło nie polecamy miodu spadziowego, gdyż jest ostry i może podrażniać.
Rozpuść na wrzątku 5g wosku pszczelego i 15g bezwodnej lanoliny. Dodaj 40g oleju sezamowego i podgrzej do temperatury 60 stopni. Do otrzymanej mieszaniny, wlej 40g (podgrzanej do temperatury 60 stopni) wody z kwiatu pomarańczy i mieszaj mikserem do wystudzenia.
Zrobiony krem stosuj zapobiegawczo przed nadmiernym wysuszeniem skory. Podczas opalania nacieraj całe ciało kremem.