Słodkie zdrowie z miodem od wieków! Odkryj moc miodu w naturalnej medycynie.

Miód w medycynie, medycyna naturalna, miód a zdrowie, lekarstwa z miodem.

Ciepły napój z miodem

Chłodne jesienne i zimowe dni często są dla naszego organizmu wyzwaniem i oznaczają niejednokrotnie obniżenie odporności. W tym czasie idealnym i jednym z najtańszych sposobów wzmocnienia układu odpornościowego są domowe rozgrzewające napoje z czosnkiem, imbirem lub mlekiem.

Gorąco polecamy ciepły napój z dodatkiem miodu, który rozgrzewa, wzmacnia i jest przy okazji smaczny. Do jego przygotowania potrzebujemy cytrynę, korzeń imbiru, kilka łyżek miodu, litr wody i kilka listków mięty. Wodę gotujemy. Imbir myjemy, obieramy i ścieramy na tarce o drobnych oczkach. Cytrynę szorujemy, parzymy wrzątkiem. Z jednej połowy wyciskamy sok, drugą kroimy na plasterki i zalewamy wrzątkiem, dodając imbir. Odstawiamy do lekkiego przestudzenia. Kiedy napój będzie jeszcze ciepły, ale nie gorący, dodajemy wyciśnięty sok, miód i liście mięty na górę.

Naturalne lekarstwa z miodem na przeziębienie

Jesienne przeziębienia są uciążliwe dla wszystkich. Katar, zatkany nos, obniżona odporność, to pierwsze objawy przeziębienia, które często prowadzi do poważniejszych chorób i dolegliwości a co gorsza, uniemożliwia normalne funkcjonowanie.

Przed nadejściem zimowych chłodów ważne jest by wzmacniać naszą odporność a gdy już dopadnie nas przeziębienie, warto skorzystać z naturalnych metod w walce z chorobą. Do tego celu niezastąpiony jest naturalny miód. Poniżej prezentujemy kilka przepisów na sprawdzone i łatwe w przygotowaniu mikstury, które pomogą nam pokonać przeziębienie.

Miód pomoże w walce z kaszlem, bólem gardła i gorączką. Aby uporać się z kaszlem przygotowujemy szklankę miodu i dużą cebulę. Cebulę obieramy, trzemy na tarce i mieszamy z miodem. Miksturę zostawiamy na noc, żeby się dobrze przegryzła a następnie przeciskamy przez gazę. Uzyskany syrop pijemy trzy razy dziennie, łyżeczkę po posiłku.

Na ból gardła idealnie sprawdzi się szałwia lekarska. Zaparzoną studzimy, a miód używamy do tego, by ją posłodzić. Szałwią płuczemy gardło.

Aby wzmocnić nasz organizm warto pić miód z pokrzywą. Pół kilo miodu mieszamy z 50 g soku z pokrzywy; pijemy trzy razy dziennie w czasie infekcji i tydzień po niej.

Na koniec ostatni i chyba najczęściej wybierany przez nas przepis: mieszanka mleka, miodu i masła. Do ciepłego (ale nie gorącego) mleka dodajemy łyżkę masła i łyżkę miodu. Napój nawilża, natłuszcza błony śluzowe gardła i działa dezynfekująco.

Mamy nadzieję, że nasze domowe sposoby walki z przeziębieniem okażą się skuteczne. Polecamy łączenie ich z gorącą kąpielą, noszeniem ciepłych skarpet i rozgrzewaniem organizmu.

Miód dla alergików – kiedy pomaga, a kiedy szkodzi

Alergicy walcząc z przykrymi dolegliwościami, które ich dotykają w zetknięciu z pewnymi alergenami muszą rezygnować z wielu przyjemności. Bardzo często z przyjmowanych pokarmów trzeba wykluczyć te, które mogą spowodować nasilenie objawów alergii.

Jeśli chodzi o miód naturalny, często się mówi, by alergicy go unikali. Prawda wygląda jednak inaczej. To, czy alergik może spożywać miód i czy on mu zaszkodzi to kwestia indywidualna. Często zdarza się, że miód wielokwiatowy może okazać się swego rodzaju naturalną szczepionką przeciw alergii, jeśli spożywany jest regularnie przez kilka miesięcy przed wystąpieniem sezonowych dolegliwości. Miód będący stałym elementem w naszej diecie może również zapobiec różnym alergiom, które obecnie pojawiają się coraz częściej.

Jeśli chcemy zastosować miód jako środek odczulający należy pamiętać o tym, że najbardziej różnorodny w składzie jest miód wielokwiatowy. By leczenie przynosiło jakiekolwiek efekty ważne jest, aby miód pochodził z bliskiego rejonu, w którym mieszka alergik, najlepiej do około 10 kilometrowego promienia. Oczywiście jeśli jest taka możliwość, może to być również miód z jeszcze bliższej okolicy.

Oczywiście jak z każdym produktem, również miód może nam zaszkodzić. Niewątpliwie, osoby wrażliwe na pszczoły i na wszystko, co jest z nimi związane, powinny być bardzo ostrożne. Niestety żaden lekarz nie zagwarantuje, ze przyjmowanie miodu będzie w stu procentach bezpieczne lub nie. Wszelkie próby wprowadzania miodu do menu alergika powinny odbywać się pod okiem lekarza. Jeśli istnieje chociażby małe prawdopodobieństwo, że wywoła on niepożądane skutki, lepiej i bezpieczniej będzie wykluczyć go z diety. Przede wszystkim, jeśli chcemy wprowadzać go do naszych posiłków pamiętajmy, by robić to z małymi ilościami tego produktu i przy okazji obserwować reakcję naszego ciała. Wszelkie niepokojące objawy, na przykład świąd, ból brzucha czy biegunka mogą być sygnałem, że jednak miód będzie trzeba wykluczyć z naszej diety.

Pamiętajmy, że nasze zdrowie nie jest warte do wykonywania samodzielnych eksperymentów, które mogą mu zaszkodzić, dlatego najbezpieczniej skonsultować się przed podjęciem takich działań z alergologiem.

Miód jako środek leczniczy

Właściwości lecznicze miodu były znane już w bardzo odległych czasach. Najstarszy dokument sprzed 4000 lat wskazuje na stosowanie miodu jako lekarstwa, polecano go jako środek moczopędny, wzmacniający, przeczyszczający, wzmacniający siły, w chorobach żołądka, w stanach zapalnych oczu, do gojenia ran, a w szczególności po oparzeniach i do przyrządzania maści. Walory lecznicze miodu znali także Żydzi, dowodzą temu wzmianki zawarte w Talmudzie.  Jako lek stosowany był stosowany także przez starożytnych Rzymian, Greków, Asyryjczyków, Egipcjan i inne narody.

Wysoka ocena zalet miodu po dziś dzień nie uległa zmianie. „Chcesz być zdrów i dożyć późnego wieku, jedz miód i pij mleko”- radzi współczesne węgierskie powiedzenie.  Składniki, zawarte w miodzie, przyspieszają wydzielanie gruczołów ślinowych i dostarczają enzymów do trawienia potraw. Miód przyspiesza leczenie wrzodów trawiennych żołądka i dwunastnicy, leczy choroby dróg oddechowych, przeziębienia, stany zapalne gardła, choroby przewodu pokarmowego, nieżyt jelit, choroby skórne, zapobiega czerwonce, ospie, cholerze, tyfusowi, szybko goi rany i owrzodzenia, usuwa kamienie nerkowe i żółciowe, piegi i plamy, przynosi ulgę w bólach stawowych, wzmacnia wzrok, działa przeczyszczająco, jest bezpośrednią odżywką dla serca. Wzmaga działanie mięśnia sercowego, zwiększa jego wydolność, powoduje silniejsze i spokojniejsze bicie serca, wpływające na lepsze ukrwienie naczyń wieńcowych.


Miód poprawia także obraz morfologiczny krwi. Wspomaga uzupełnienie i wzrost liczby czerwonych ciałek krwi. Leczy niedokrwistość, ujemnie wpływającą na rozwój fizyczny dzieci, hamującą wzrost ich organizmu (Peyret, Heimstatt). Działa pozytywnie w leczeniu chorób kobiecych i w chorobach wątroby. Zawarta w nim cholina usuwa tłuszcze wątroby i wzmaga działanie pęcherzyka żółciowego. Leczy skutecznie choroby nerek i moczowodów. Leczenie ostrej żółtaczki przez  podawanie miodu doustnie w połączeniu z zastrzykami insuliny, dawało w Rosji wyniki lepsze, niż stosowanie insuliny z dodatkiem glukozy. Miód jest wspaniałym środkiem przy osłabieniu, spowodowanym utratą krwi, związaną z operacją lub wypadkiem, w stanach osłabienia po przebytych chorobach, zatruciach zawodowych i przypadkowych. Leczy otwarte rany na nogach, a także oparzenia, uśmierzając ból i pomagając w gojeniu ran. Miód nałożony na ranę zaraz po oparzeniu, zapobiega powstawaniu pęcherzyków. Kwasy zawarte w miodzie mają działanie drażniące przy niektórych zapaleniach skóry, aktywizując białe ciałka krwi i doprowadzając do jej szybszego wyleczenia. W Niemczech i we Włoszech produkowane są dożylne preparaty miodowe pod nazwą „Malven”. Powodują one zmniejszenie dolegliwości przy astmie sercowej lub zapaleniu oskrzeli i bronchogennej astmie. U wymiotujących kobiet ciężarnych zastrzyk „Malvenu” działa jako odtrutka. Wymioty natychmiast ustają. „Malven” daje dobre wyniki przy zatruciu grzybami i ukąszeniu przez żmiję, przy swędzeniu powodowanym żółtaczką, przy chorobach nowotworowych, uszkodzeniach spowodowanych naświetleniem promieniami rentgena i przy operacji dróg trawiennych.   Zawarty w składzie miodu kwas mrówkowy unieszkodliwia kwas moczowy. Wystrzeganie się w Europie miodu przez diabetyków, jest przez amerykańskich badaczy uznane za nieuzasadnione. Lekarze amerykańscy zalecają diabetykom spożywanie miodu, szczególnie spadziowego. Miód jest bakteriostatyczny. Przeprowadzone przez lojrisza (Rosja) doświadczenia wykazały, że dodanie miodu pszczelejjodo, już po 3-4 godzinach powodowało wyginięcie streptokoków, stafilokoków, pałeczek tyfusu brzusznego, pałeczek jelitowych, bakterii paratyfusu, bakterii Bresllau, Gertnera, dezynterii, Iziga i Schmidta.


Miód jest ważnym czynnikiem przy odradzaniu się sił witalnych człowieka (prof. Pierr Reynaud). Ma działanie odtruwające kofeiny, alkoholu, tabletek od bólu głowy. Jedna łyżka miodu obniża zawartość alkoholu we krwi co najmniej 18%.


Żeby miód mógł spełnić swoje zadanie lecznicze, musi być dojrzały i przede wszystkim niezafałszowany.

Nie każdy może cieszyć się dobroczynnymi właściwościami produktów pszczelich!

W naszych czasach jest coraz więcej ludzi, którzy są uczuleni na ukąszenia pszczół oraz pyłki kwiatowe. Często osoby te dowiadują się o swojej alergii dopiero po spożyciu produktu. Reakcję alergiczne powodują przeważnie alergeny białkowe zawarte w miodzie. Pośród nich można wymienić pyłki kwiatów, traw i drzew, białko pszczół i fragmenty ich ciała, zarodniki grzybów pleśniowych. Alergia na miód jest dziedziczna więc trzeba uważać na to co podajemy swoim dzieciom. Zakazane przez lekarzy jest podawanie miodu niemowlętom nawet do drugiego roku życia. Próbują oni w ten sposób ochronić je przed zatruciem jadem kiełbasianym co niekiedy prowadzi nawet do śmierci co zwie się również botulizmem dziecięcym. Aby uchronić nas i nasze dzieci trzeba bacznie obserwować zachowanie naszego organizmu oraz jego reakcję na spożywanie różnych pokarmów. Każdy nawet najmniejszy szczegół nie może być przez nas zlekceważony, ponieważ może skończyć nie on dla naszego zdrowia bardzo niekorzystnie.

Strona 1 z 8

Oparte na WordPress & Theme by Anders Norén